Yapay zekâ ile muhalefet!

Vatandaşların gündemine hızlıca giren yapay zekâ destekli kameralar, tartışmaları da beraberinde getiriyor. Bazı çevreler özel hayatın gizliliğini öne sürerken, eleştiriler bazen dalga geçici ya da küfürlü boyutlar kazanıyor.

Mobese sistemlerinin kurulması ve kullanılması sürecinde de benzer sesler duyulmuştu; hatta bazı belediye başkanlarının direkleri tırmanarak protesto ettiği anlar bile yaşandı. Ancak pratikte, güvenlik açısından polisimizin işini kolaylaştıran bir araç olarak bu teknolojilerin faydalarını gördük.

Bir paylaşımda “özel hayatın gizliliği” savı, yalnızca trafikte yüzlerce aracın bir arada olduğu kamu alanında neyin özel olduğuna dair tartışmalarla zemin buluyor. Trafikte yaptıklarınızın veya yapmadıklarınızın kamu düzenine etkisi tartışılırken, hangi hareketlerin kurallara aykırı olduğunun netleşmesi gerekir. Bu sayede bir yıl içinde trafikte kaybolan insan sayısının 80’i aştığı gerçeğiyle karşı karşıya kalıyoruz; bu, çok sayıda can kaybına işaret ediyor ve ceza ve kontrol mekanizmalarının daha etkili olmasını gerektiriyor.

“İnsanlar bu cezaları nasıl ödeyecek?” diyen sorular da sık duyuluyor. Oysa asıl mesele, kurallara uyum ve ihlallerin önlenmesi için gerekli adımları atmak. Bu bağlamda, eleştiriler bazen zararlı ve anlamsız boyutlara uzanıyor; bir yandan da cezaların caydırıcılığına vurgu yapılıyor. Bir süre boyunca bu konulara ilişkin dinamikler o kadar çok konuşuldu ki, gerçek işlevler gözden kaçırılıyor.

Bir kadın yorumunda yapay zekânın kameraları “dikizlemekle” suçluyor olması, tartışmayı başka bir eksene taşıdı. Gördüğümüz toplumsal tutumlarda dekolte ya da kıyafetlerin tahrik etkisi üzerinden yargılar üretilebiliyor; fakat güvenlik teknolojileri, bu tür kişisel tümcelere karşı değil, kamu düzenine katkı sunmayı amaçlar. Endişeler ve sataşmalar, teknolojinin amacını gölgede bırakmamalı.

Toplum düzeninin daha düzgün olması için kurallar ve yaptırımlar şarttır. Her yerde olduğu gibi, bu ülkede de eleştiri önemli olsa da konstruktif bir yaklaşım, gerçek çözümler üretebilmelidir. İnsanlar kendi sorumluluklarını ve komşularının haklarını gözetirken, kamu alanını birbirine saygılı biçimde paylaşmayı öğrenmelidir. Komşuların evini temizlemekle uğraşanlar mı yoksa kendi evlerini düzenleyenler mi daha etkili bir değişim yaratır sorusu, bu tartışmanın merkezinde duruyor. Eleştiriyi siyasetçilikten arındırıp, yapıcı bir yönde sürdürmek gerekiyor.