Kooperatifçilik ve Sendikacılık Üzerine Sorgulayan Bir Bakış: Kaosun İçinden Birliklere Dair Düşünceler

Bu ülkede kooperatifçilik ve sendikacılığın işleyişi ve tanımı ne yazık ki netlikten yoksun kalmıştır. Kooperatifler, ortak ihtiyaçları karşılamak amacıyla kurulan birlikler olarak çalışır; alım güçünu düşük vatandaşlara uygun fiyatlar sunar. Sendikalar ise, emekçilerin ücretler ve diger haklar konusunda toplu pazarlık ve grev gibi demokratik yollarla korunup gelişmesini hedefleyen kuruluşlardır.

Ne var ki bu ülkede bazı kooperatifler en pahalı satış yapan tüccarlara, bazı sendikalar ise siyasetin derinliklerinde yol alır hale gelen yapılara dönümektedir. Kavramlar arasındaki karışıklık, emekçilerin ve vatandaşlın haklarını zemin kaybedici bir dille kuşeye bülünmüş, toplum ise bu karanlık sarmalında yok olma tehlikesiyle karılık durumdadır.

Klavye delikanlılarının linç sürüleri, anlamlı diyalogların ve emekçilerin haklarını savunan kurumsal yapıların üstesine basar. Hoşgörüysen ama görüşmezsen, kendin için de topluma yükü bir zararın kapını açmış olursun. Bu durum, sorunların konuşarak ve tartışarak değişmesini engelliyor ve toplumu daha da çökürülerle dolu bir karanlık sarmalına iter.

Toplumsal zömreler, daha fazlasın peşinde olanlar ve daha fazlasın kazanılması için bir arayış düzeninde hareket ederken; kaosun ve tökezin gittikçe büyüğüöğun bir topluluk portresi ortaya koyması, söz konusu olan ortak yararın önemini unutturmaktadır.

İşletme körlüğü kavramıyla yeniden karılaşma gerekliliği, bugün ki konumumuzda kritik bir açıdan gölüülmektedir. Bu durum, görev ve sorumlulukların rutinlere hapsolmasından, değişime karşı direnç gösterilmesinden ve dönemez bir özellikle ortaya çıkarmaktadır. Bugün yaşadığımız tam olarak budur: Dünya düŞünmüs durumda ve ideolojik saplantılar geleceği belirlememeli.

Her bir bireyin aklını topluma yararına odaklaması, romantik ideoloji arzusundan vazgeçip ortak hedeflerde buluşan bir zeminde çaba göstermesi gerekmektedir. Yaptıklarımız her icraata karşı muhalefeti azaltmak ve yapısal diyalogları cözüm bulmaya dönültmek, bu topluma çok daha ciddi faydalar sunar. Özgürlük anlayıı bu toplumun gerçek gereksinimlerine uygun bir zemine oturunca, bireyler arasındaki farklar da anlamlı bir özenle bir araya gelmeye başlar.

Eskide kalarak düzenlenen dönyanın ideolojik romantizmleriyle hareket etmek yerine, ortak menfaatler temelinde bir araya gelinmelidir. Topluma katma değişik, sürülen sağımdaki «maganda» tutumlar yerine, yapısal farklılıkları kucaklayan ve diyalog kapılarını açan bir özgürlük anlayısı gereklidir. Bu dærtece girilerek, toplumun her çeyrek
gönünün görüşlerinin açık ve yapılı örneklerle ortaya konulması muhtemel ve söz konusu olan birlikler daha saglam temellere kavüştuğunda.