Küçük Ülkelerin Avantajları ve Dezavantajları Üzerine Düşünceler

Küçük ülkelerin pek çok avantajı olmasına rağmen, aynı zamanda birçok dezavantajı da bulunmaktadır. Bu avantajlar zaman zaman bizim lehimize işlerken, çoğu zaman maalesef aleyhimize dönüşebiliyor. Herkesin birbirini tanımış olması, iletişimin kolaylığı ve samimiyet gibi olumlu yönler çok güzeldir. Ancak, kötü niyetli kişiler söz konusu olunca, yakınlık ve samimiyetin dezavantajlarını da görmek kaçınılmaz oluyor. Birçok kişi, bu yakınlıkların ve iletişimin getirdiği avantajların yanı sıra, gizli saklı işler ve karanlık yönlerin de olduğunu fark ediyor.

Ben, Gündem Kıbrıs Web Tv’de beş yıldır hizmet veriyorum. Bu süre zarfında neler yaşadığımı anlatmaya kalksam, satırlara sığmaz gerçekten. Ama kısa ve öz bir şekilde belirtmek gerekirse, küçük bir ülke olmamızın getirdiği avantajlar ve dezavantajlar gerçekten de iç içe geçmiş durumda. Mesela, dedikodu ve dedikodunun çok olması, hayalperestlik ve gerçeklik arasındaki farklar gibi konular, hepimizin gündeminde yer alıyor. Yaş ilerledikçe, bazı gerçekleri daha net şekilde fark etmeye başlıyorum, bu da bazen üzücü olabiliyor.

Örneğin, bir işe başlarken tanıdığınız insanlar sayesinde avantaj sağlayabileceğinizi düşünürken, bir gece telefonunuza gelen ani bir haberle gerçeklerin çok farklı olduğunu öğreniyorsunuz. Bir ses, patronunuza ateş açıldığını söylüyor ve kendinizi olayların tam ortasında buluyorsunuz. Bu olaylar, ülkemizin aslında her zaman sandığımız gibi olmadığını gösteriyor. Her gün sokaklarda biri, biri tarafından öldürülmüyor; ama biz, böyle şeylerin olabileceğini hayal bile edemezdik. Ben, bu tür olayların sadece filmlerde veya başka ülkelerde olabileceğine inanıyordum, ta ki kendi ülkemde bu tür gerçeklerle karşılaşana kadar.

Yüzleştim, insanların samimiyetinin ve içtenliğinin ne kadar sınırlı olduğunu, bazılarının para ve çıkarları uğruna neler yapabileceğini, nasıl yalanlar söyleyip, nasıl davranışlar sergileyebileceğini gördüm, dinledim. Bu durum, gerçekten de şaşırtıcı ve düşündürücü. Kendime şu soruyu sordum: “Etrafımızda yıllarca dolanan, bizlere dost gözüken insanların aslında ne kadar farklı yüzleri varmış!”

Özellikle meslektaşlarım arasında, bazılarının gerçek yüzünü görmek beni oldukça üzdü. Bu, tabi ki, tüm gazetecilere veya insanlara genelleme yapmak değil; ancak, ben bu durumu açıkça gözlemledim ve yaşadım. İş insanlarından bahsetmiyorum, çünkü onları tanımak ve anlamak benim için daha zordu. Ancak, siyasiler ve bazı diğer kişiler, gerçekten de iç yüzlerini gösteriyorlar. Günümüze baktığımda ise, bir kaç tıklama uğruna insanları zan altında bırakmak, kötü niyetli ve sorumsuzca haberler yapmak, güvenilir olduğunu iddia edilen kaynakların doğruluğunu teyit etmeden yayın yapmak gibi olumsuz örnekler artmaya devam ediyor.

Maalesef, ülkemizi bu şekilde olumsuz yönlere sürükleyen bu davranışlar, bizi yozlaştırıyor ve toplumun güven duygusunu sarsıyor. Herkesin iyi olduğu, dürüst olduğu, samimi olduğu varsayılsa da, aslında içten içe herkesin maskeler taktığını ve gerçek yüzlerini gizlediğini fark ediyorsunuz. Bu da, küçük bir ülkede, herkesin herkesle karşı karşıya geldiği, gerçek dostlukların ve samimiyetin nadiren görüldüğü bir ortam yaratıyor. Bu yüzden, benim için en önemli olan, işimizi layıkıyla yapmak ve kötü niyetli atmosferlere kapılmamak olmalı.

Son olarak, lütfen bizi bu olumsuz ortamların içine çekmeyin. Çamur içinde boğulmak sizin tercihiniz olabilir, ama bizim hiç isteğimiz ve tercihimiz olmadı. Dilerim, daha dürüst, daha samimi ve daha güvenilir bir ortamda yaşamayı başarırız. Çünkü, gerçek dostluklar ve samimiyetler, her zaman en kıymetli hazinedir ve onları korumak bizim en büyük görevimizdir.